تفکر در نشانه های قدرت الله متعال

شرح

تفکر درنشانه ها و قدرت الله متعال در جهان، ايمان بنده به قدرت الله متعال و وحدانيت وي در اين دنيا را به ارمغان مي آورد. الله تبارک و تعالي نيز در قرآن ما را به آن تشويق کرده است، و ما را به تفکر در خلقت آسمان ها و زمين و کوه ها و چيزهاي ديگر امر کرده است؛ تا بندگان بدانند که اين جهان، آفريننده اي مدبر دارد و تنها اوست که مستحق عبادتست.

الحمد لله الذي جعل التوحيد أغلي ما في الأرض والسموات وأعز أهله بالجنة ورفع الدرجات وجعلنا من أهل التوحيد وعلي سفينة النجاة والصلاة والسلام علي أفضل الخلق صاحب الكمالات وعلي آله وصحبه ومن تبعهم بإحسان ذوي الفضل والتقوي والدعوة والجهاد والبطولات..

وبعد:

برادران مسلمان! الله متعال در كلام مجيدش مي فرمايد: ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ 102 ) [آل عمران: 102]

«اى مؤمنان! چنانكه حق ترسيدن است از الله بترسيد ونميريد مگر در حاليكه مسلمان باشيد». پس خودم وشما را به تقوای الهی وترس حقیقی از الله متعال سفارش می کنم.

الله یگانه ویکتا ومعبود مقتدر وبی همتای مان جل جلاله وعظمت کبریاءه می فرماید:

( أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ 17 وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ 18 وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ 19 وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ 20 ) [الغاشية:17 - 20]

«آیا به شتر نمی نگرند و که چگونه آفریده شده است؟ وبه آسمان (نمی نگرند و ) که چگونه برافراشته شده است؟ وبه کوهها (نگاه نمی کنند) که چگونه (محکم بر زمین) نصب شده است؟ وبه زمین (نمی نگرند) که چگونه گسترده شده است؟!. » الغاشية: ١٧ – ٢٠

الله قادر وبا حکمت؛ انسان را به بهترین شکل خلق کرد و وبه او کرامت بخشید وجهان هستی را برایش مسخّر کرد وبه وی نعمت عقل ارزانی داشت واو را بر فطرتی آفرید که به سوی کمال سیر کند ودر او میل به شهوت قرار داد تا با صبر وشکر در مراحل مختلف زندگی و راه نزدیکی به الله متعال برایش آسان گردد.

به او آزادی واختیار بخشید و تا اعمالش را ارزشمند گرداند. وبرای راهنمایی او کتابهایی فرستاد تا پروردگارش را بشناسد وبندگی او را به جای آورد ودر نهایت و خوش بختی دنیا وآخرت را با کسب واختیار خویش بدست آورد.

حقیقت به دایرهای میماند که در بر گیرنده چهار خط متقاطع است؛ خط نقل صحیح و عقل صریح و فطرت سلیم وواقعیت موجود. نقل صحیح و کلام وبیان الله متعال وفرستادگان معصوم اوست. عقل صریح و ابزار سنجشی است که الله متعال به انسان عطا نموده تا از طریق آن خالق خویش را بشناسد. فطرت سلیم همترازویی منطبق وهمسو با شریعت الله متعال است و که در سرشت انسان نهاده شده که اشتباهات خویش را دریابد. اما واقعیت موجود و همان مخلوقات پیرامون انسانند که تحتتأثیر قوانین الهی هستند. این چهار رکن حقیقت و همه از یک منبع سرچشمه میگیرند که الله متعال مقتدر است و لذا همه باهم منطبق وهماهنگ هستند.

تمام ادیان الهی در هر زمان وهر مکان و فقط بر دو اصل اساسی استوار بوده وغیر آن دو را نمیتوان تصور کرد و این دو اصل در آیه زیر روشن گشته است :

( وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ25 ) [الأنبياء: 25]

«ما پیش از تو هیچ پیغمبری نفرستادهایم و مگر اینکه به او وحی کردهایم که : معبودی جز من نیست و پس فقط مرا پرستش کنید».

اصل اول عبارتست از : توحید و یعنی شناخت دلایل وجود و یکی بودن کمال ونیز شناخت اسمهای نیکو وصفتهای والای الله متعال. واصل دوم عبادت است یعنی شناخت راه صحیح بندگی الله که انگیزه خلقت انسان است و عبادت همان فرمانبرداری آگاهانه وارادی است که با محبت وخواست قلبی همراه است واساس آن باور ویقینی است که انسان را به سعادت جاودانه میرساند. در واقع و توحید نماد وقُلّه معرفت و وعبادت نماد تلاش وعمل انسان است.

انسان مؤمن وقتی با جهان بینی توحیدی یا نگاهی مبتنی بر ایمان وهدف درست به این جهان هستی نگاه می کند همه چیز به خالق ومدبر هستی ومعبود حقیقی گواهی می دهد به تعبیر سعدی شیرازی:

برگ درختان سبز در نظر هوشیار

هر ورقش دفتری است معرفت کردگار

تمام هستی از کهکشان وستاره وسیاره با سرعتهای نوری وحجمهای فوق تصور وچرخش ونیروی جاذبه و وزمین با کوهها ودرهها وپستیها وبلندیها و با چشمهها ورودخانه ها ودریاها واقیانوسها و با حیوانات ونباتات ومعادن وثروتهایش و سپس انسان با عقل وعاطفه واعضا ودستگاههای پیچیده درونی و با فطرت وسرشت وگرایشهای فطری وغریزی وشهوانی ومعنوی و همه وهمه و معجزههایی شگفتانگیز وذره ذره آن آیه ونشانه ای بارز وروشن بر قدرت ذات علیم وقدیر هستند به آیه کریمه ذیل توجه کنید:

( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآَيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ 190 الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ 191 ) [آل عمران: 190 - 191]

«مسلماً در آفرینش آسمانها وزمین و وآمد ورفت شب وروز و نشانهها ودلایلی برای خردمندان است کسانی که الله را ایستاده ونشسته وبر پهلوهایشان افتاده یاد میکنند ودرباره آفرینش آسمانها وزمین میاندیشند(و می گویند) پروردگارا! این همه را بیهوده وعبث نیافریدهای؛ تو منزه وپاکی پس ما را از عذاب دوزخ محفوظ بدار».

این انسان است که به دلیل غرق شدن در زندگی وغفلت از الله یکتا ومعبود یگانه از عظمت پروردگارش که در یکایک مخلوقات نمایان است و غافل گردیده است.

برخی دانشمندان غربی میگویند: «آن قدرتی که بر خلقت جهان توانا بوده و بر حذف یا اضافه برخی اجزای آن نیز تواناست چون اصلاً جهانی وجود نداشت و و الله متعال آن را آفرید».

جالب توجه است که قرآن کریم بیش از هزار وسیصد آیه نازل فرموده که از هستی وخلقت انسان و سخن می گوید و یعنی موضوع تفکر وتدبر در جهان خلقت قرآن کریم را به خود اختصاص داده است. این نکته بسیار جای تأمل ودقت عمیق دارد که اگر آیات حامل دستورات الله و مقتضی اطاعت وآیات شامل نهی و مقتضی پرهیز از برخی موارد است و پس آیات آفاق وانفس مقتضی چه امری است؟

روشن است که مقتضی تفکرند و در حدیثی آمده است : «تَفَکُّرُ ساعَهٍ خَیْرٌ مِنْ قِیامِ لَیلَهٍ» یعنی «یک لحظه تفکر در نعمتها ونشانههای قدرت الله و از یک شب تا صبح به نماز ایستادن و بهتر است».

از این رو الله متعال انسان را به شناخت الله از طریق تفکر در خلقت آسمانها وزمین و فرا خوانده است ودر چندین سوره قرآن کریم به آن اشاره شده که مبنای اساسی واولیه پایههای عقیدتی وایمانی قرار گرفته است ... الله متعال در باره آفرینش انسان میفرماید :

( فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ 5 خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ 6 يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ 7 ) [الطارق:5 - 7]

«انسان باید بنگرد ودقت کند که از چه چیز آفریده شده است؟! از آب جهنده ناچیزی آفریده شده است آبی که از میان استخوان پشت مرد واستخوان سینه زن بیرون میآید».

و در باره غذای انسان فرموده است :

( فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِه ِ24 أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا25 ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا26 فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا27 وَعِنَبًا وَقَضْبًا 28وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا 29 وَحَدَائِقَ غُلْبًا 30 ) [عبس: 24 - 30]

«انسان باید به غذای خویش بنگرد ودربارة آن بیندیشد ما آب را از آسمان بگونة شگفتی میبارانیم * سپس زمین را میشکافیم واز هم باز میکنیم * در آن دانهها را میرویانیم وانگور وگیاهان خوردنی را * ودرختان زیتون وخرما را * وباغهای پردرخت وانبوه را».

بدینسان تفکر در خلقت آسمانها وزمین و نوعی عبادت وبلکه بهترین عبادت میباشد.

الله متعال ومعبود ذوالجلال قدرت وعظمت خود را به رخ ما بندگان ناچیز می کشد:

( سَنُرِيهِمْ آَيَاتِنَا فِي الْآَفَاقِ ) [فصلت: 53]

«ما به آنان هرچه زودتر دلایل ونشانههای خود را در اقطار ونواحی (آسمانها وزمین و که جهان کبیر است) نشان می دهیم».

چقدر مقتدرانه می فرماید:

( قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِيَاءٍ أَفَلَا تَسْمَعُونَ 71 ) [القصص: 71]

(ای پیامبر!) بگو : « به من خبر دهید اگر الله متعال شب را تا روز قیامت بر شما پایدار سازد و کیست معبودی جز الله که برای شما روشنی آورد ؟! آیا نمی شنوید؟!».

انسان با تفکر در خلقت آسمانها وزمین وشناخت الله به عنوان خالق ومربی وحیاتبخش ونیز معرفت گوشهای از اسمهای نیکو وصفتهای ارجمند او و انگیزهای قوی برای نزدیکی به الله متعال مییابد ودر تکاپو برای وصول به مقام قرب او و به انجام اوامر ودستورات وپرهیز از منهیات او میپردازد و در اینجا اهمیت علم شریعت و کاملاً هویدا میگردد و زیرا اوامر ونواهی الله متعال و در زمینه عبادات ومعاملات واخلاق در آن بیان میشود.

شریعت الهی و سراسر عدل ورحمت ومصلحت وحکمت است و لذا هر مسئلهای که از عدل به جور واز رحمت به غضب واز مصلحت به فساد واز حکمت به بیهودگی بگراید و در شریعت هیچ مبنایی ندارد و اگرچه با هزار تأویل وتوجیه به آن نسبت داده شده باشد.

پیامبر گرامی صلى الله عليه وآله وسلم در روایتی که امام بخاری نقل کرده است و میفرماید:

«من یرد الله به خیرا یفقهه فی الدین» «هر کس که الله و خیر او را خواهد و در دین فقیهش میگرداند».

ومیفرماید: «المومن القوی خیر واحب الی الله من المومن الضعیف وکل خیر» «مؤمن قوی وتوانا و نزد الله متعال محبوبتر از مؤمن ضعیف وناتوان است هرچند که هر دو از خیر ونیکی در حد خود برخوردارند».

بارك الله لي ولكم في القرآن العظيم ونفعني وإياكم بما فيه من الآيات والذكر الحكيم ونفعنا بهدي سيد المرسلين وقوله القويم أقول قولي هذا وأستغفر الله لي ولكم ولسائر المسلين والحمد لله رب العالمين.

الحمد لله حمدا كثيرا طيبا مباركا فيه و كما يحب ربنا ويرضى و وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له و وأشهد أن محمدا عبده ورسوله و وعلى آله وصحبه ومن تبعهم بإحسان إلى يوم الدين.

برادران مسلمان! شيفتگان توحید ویکتا پرستی! دقت کنید که بعضی ما بندگان الله چقدر از پروردگار غافلیم و چگونه بزرگی و جلال و کبریا وجبروت وعظمت الله متعال ومعبود ذوالجلال  را فراموش می کنیم و براستی چرا ما اینقدر غافلیم؟ چرا عظمت وبزرگی الله را فراموش می کنیم؟ چرا حرمت وطاعت الله  را بجا نمی آوریم؟ معبود مهربانمان در کتاب عزیزش ما را ملامت نموده ومخاطب قرار میدهد که شما را چه شده که به توقیر وتعظیم پروردگار نمی پردازید؟:

( مَا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا 13 ) [نوح: 13] «شما را چه شده است که از عظمت الله نمی ترسید؟»

در جاي ديگری می فرماید: ( وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ 67 ) [الزمر: 67]

«و الله را آنچنان که باید و به بزرگی نشناختند حال آنکه روز قیامت زمین همه یکجا در قبضه اوست وآسمانها در هم پیچیده به دست اوست و او منزه وبرتر است از آنچه با وی شریک می گردانند».

همچنین می فرماید) يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ 104 ) [الأنبياء: 104]

«روزی که آسمان را همچون در هم پیچیدن صفحه کتابها در هم می پیچیم همانگونه که بار نخست آفرینش را آغاز کردیم و دوباره آن را باز می گردانیم و بر عهده ما وعده ای است که ما حتماً انجام دهنده آنیم».

( وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ 16 ) [ق: 16]

«و یقیناً ما انسان را آفریده ایم ومی دانیم که نفس او به او چه وسوسه می کند وما از شاهرگ (گردن) به او نزدیکتریم».

الله قادر وتوانا در عین وقت همه را می بیند واز همه میشنود و دعا ومناجات هر بنده را میشنود ومی پذیرد و چه در مسجد الحرام باشند ویا در سایر گوشه های جهان و او تعالی دعا ومناجات میلیاردها بنده را در هرجایی که هستند در یک لحظه می شنود. طوریکه می فرماید: ( وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ) [البقرة: 186] «و هرگاه بندگانم در باره من از تو بپرسند (به ایشان بگو) من نزدیکم ودعای دعا کننده را – به هنگامی که مرا بخواهد – اجابت می کنم »

پس تمام نعمتهای جهان هستی با همه شگفتیهای بیرون ودرون کالبد خاکی انسان نشانههای بیپایان وحیرت انگیزی از قدرت بی همتای ذات لا یزال الهی است و که اگر انسان تمام عمر خود را در راه شناخت ودقت وتأمل در این سیستم پیچیده سپری کند و عمر او به پایان خواهد رسید اما آیات ونشانه های قدرت او تعالی که بیانگر عظمت واقتدار مطلق آن معبود یکتا ویگانه است به پایان نخواهد رسید.

هدف چیست؟ مسئولیت انسان چیست؟ قیمت وهزینه ای که انسان باید بپردازد چیست؟ شکر وعبادت وپرستش. هرگونه عبادت وپرستش وکرنش ونیایش ومناجاتی را فقط برای خالق ومنعم وبخشنده ومعبود حقیقی جهان یعنی الله یگانه ویکتا مخصوص کردن همین وبس.

( فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلَالًا طَيِّبًا وَاشْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ 114 ) [النحل: 114]

«پس از آنچه که الله به شما روزی داده است ؛ حلال (و) پاکیزه بخورید و وشکر ونعمت الله را بجای آورید و اگر تنها او را می پرستید».

( إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ 17 ) [العنكبوت: 17]

«بی گمان کسانی را که به جای الله می پرستید و مالک هیچ رزقی برای شما نیستند و پس روزی را تنها (از) نزد الله طلب کنید و واو را بپرستید و وشکر او را بجای آورید و که به سوی او باز گردانیده می شوید».وبه قول شاعر:

شکر نعمت نعمتت افزون کند* کفر نعمت از کفت بیرون کند

الله  میفرماید:( يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ 6 الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ 7 فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ 8 ) [الإنفطار:6 - 8]

«های و ای انسان! چه چیز ترا در بارة پروردگار بخشنده ات مغزور کرد و همان ذاتیکه ترا آفرید(از نطفه) پس استوار کرد(ترا به اندامهای درست) وآن گاه ترا سامان بخشید وبه هر صورتی که خواست ترا ترکیب کرد»

) إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا 56 ) [الأحزاب: 56]

"اللهم صل على محمد وعلى آل محمد كما صليت على إبراهيم وعلى آل إبراهيم إنك حميد مجيد . اللهم بارك على محمد وعلى آل محمد كما باركت على إبراهيم وعلى آل إبراهيم إنك حميد مجيد.

عباد الله! إن الله يأمر بالعدل والإحسان وإيتاء ذي القربى و وينهى عن الفحشاء والمنكر والبغي و يعظكم لعلكم تذكرون.